1به منظور بررسی اثر گاما آمینوبوتیریک اسید و عصاره جلبک آسکوفیلوم نودوزم بر برخی خصوصیات فیزیولوژیکی، مورفولوژیکی و بیوشیمیایی گیاه دارویی بادرشبویه آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با نه تیمار و سه تکرار در گلخانه انجام گرفت. تیمارها شامل غلظت های مختلف گاما آمینوبوتیریک اسید در سه سطح (0، 200 و 400 میکرومولار) و آسکوفیلوم نودوزم در سه سطح (0، 1 و 2 درصد حجمی) بودند. نتایج نشان داد که بیشترین میزان وزن تر و خشک ریشه و اندام هوایی، تعداد برگ و کمترین میزان مالون دی آلدهید تحت تاثیر تیمار گاما آمینوبوتیریک اسید با غلظت 400 میکرومولار + عصاره آسکوفیلوم نودوزوم 1 درصد حجمی حاصل شد. همچنین پارامتر وزن بذر تحت تاثیر تیمار توأم گاما آمینوبوتیریک اسید 200 میکرومولار + عصاره آسکوفیلوم نودوزوم 2 درصد حجمی، بیشترین مقدار را نشان داد. برهمکنش تیمارهای گابا 200 میکرومولار + عصاره آسکوفیلوم نودوزوم 1 درصد حجمی بهترین نتیجه را روی صفات میزان کلروفیل،کاروتنوئید، قطر ساقه و عملکرد پیکره رویشی داشته است. بیشترین میزان عملکرد اسانس به تیمار توأم گاما آمینوبوتیریک اسید 400 میکرومولار + عصاره آسکوفیلوم نودوزوم 2 درصد حجمی اختصاص داشت. در نهایت محلول پاشی گاما آمینوبوتیریک اسید 200 میکرومولار + عصاره آسکوفیلوم نودوزوم 1 درصد حجمی جهت افزایش عملکرد بادرشبو توصیه می شود.

به منظور بررسی اثر محلولپاشی عصاره مارمارین (Ascophyllum nodosum) بر برخی خصوصیات فیزیولوژیکی و ضداکسایشی گوجه فرنگی رقم تینا، آزمایشی در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در شرایط مزرعه با سه تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل سه غلظت عصاره آسکوفیلوم(0، 5/1 و 3 میلی لیتر بر لیتر) و محلولپاشی در چهار مرحله رشد گیاه شامل (بلافاصله پس از نشاکاری، بلافاصله پس از تولید اولین گلها و بلافاصله پس از تولید اولین میوه ها و محلولپاشی توام در هر سه مرحله ذکر شده) بودند. نتایج حاصل نشان داد که اثر محلولپاشی عصاره آسکوفیلوم بر صفات عملکرد، کلروفیل a و b، رطوبت نسبی برگ، طول ساقه، وزن خشک بوته و وزن تر ریشه معنی دار بود. تیمار آسکوفیلوم موجب افزایش این صفات شده و بیشترین تاثیر در محلولپاشی با غلظت 3 میلی لیتر بر لیتر این ترکیب و بصورت محلولپاشی توام در هر سه مرحله مشاهده شد. بیشترین میزان اسید آسکوربیک و فنل میوه نیز در تیمار مارمارین با غلظت 3 میلی لیتر بر لیتر بصورت محلولپاشی توام در هر سه مرحله به دست آمد. همچنین بیشترین میزان آنتوسیانین در میوه های تحت تیمار 3 میلی لیتر بر لیتر مارمارین که در مرحله ظهور اولین میوه ها محلولپاشی شده بودند حاصل شد.

سابقه و هدف: افزایش بهره وری در استفاده از خوراک دام ها مهم است. استفاده از افزودنی عصاره جلبکی (تسکو) در تغذیه حیوانات اهلی باعث بهبود قابلیت هضم جیره و در نتیجه افزایش تولید و سودآوری می شود. از این ماده خوراکی به عنوان منبع ویتامینی برای افزایش طول عمر اقتصادی دام استفاده می شود و نیز مصرف این ماده خوراکی در کاهش اثرات استرس گرمایی نقش دارد. آسکوفیلوم نودوسوم یک جلبک دریایی می باشد که چندین کاربرد از جمله افزایش قابلیت هضم مواد خشبی را دارد. آزمایش حاضر به منظور بررسی اثر استفاده از عصاره حاصل از جلبک آسکوفیلوم نودوسوم با نام تجاری تسکو در جیره بر قابلیت هضم خوراک و عملکرد پرواری گوساله های گاومیش انجام شد. مواد و روش ها: در آزمایش حاضر از 18 راس گوساله گاومیش (262± 18 کیلوگرم) در قالب یک طرح کاملا تصادفی با 3 تیمار و 6 تکرار استفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل: 1-جیره پایه بدون مکمل (شاهد)، 2-جیره پایه حاوی یک درصد عصاره جلبک آسکوفیلوم نودوسوم (تسکو)، 3-جیره پایه حاوی دو درصد عصاره جلبک آسکوفیلوم نودوسوم بود. مقدار مصرف خوراک و باقیمانده به طور روزانه ثبت شد. وزن زنده دو هفته یکبار ثبت شد. میانگین افزایش وزن روزانه، ضریب تبدیل و بازده خوراک محاسبه شد. قابلیت هضم مواد مغذی جیره با روش جمع آوری کل مدفوع انجام شد. یافته ها: میانگین خوراک مصرفی کل دوره در تیمار شاهد بیشترین مقدار و در تیمار حاوی 1 درصد تسکو کمترین مقدار بود. بیشترین وزن نهایی و اضافه وزن کل دوره و از روز 30 تا روز 60 آزمایش مربوط به تیمار حاوی 1 درصد تسکو بود (05/0>P). ضریب تبدیل خوراک در تیمارهای حاوی 1 و 2 درصد تسکو در مقایسه با تیمار فاقد تسکو به ترتیب 25 و 21 درصد بهبود یافت. تیمار حاوی 1 درصد تسکو مناسب ترین ضریب تبدیل را نشان داد (05/0>P). افزودن تسکو در مقایسه با شاهد باعث افزایش معنی دار مصرف الیاف نامحلول در شوینده خنثی و قابلیت هضم الیاف نامحلول در شوینده خنثی شد (05/0P<). قابلیت هضم پروتئین و الیاف نامحلول در شوینده خنثی به طور خطی با افزایش مقدار تسکو افزایش یافت (05/0P<)، در مقایسه با شاهد بیشترین مقدار آن مربوط به تیمار حاوی 2 درصد تسکو بود. نتیجه گیری: بنابراین، داده های آزمایش حاضر نشان دادند که استفاده از تسکو اثرات مطلوبی بر عملکرد و قابلیت هضم مواد مغذی در گاومیش های پرواری داشت و مقدار 1 درصد آن در ویژه گی های عملکردی در مقایسه با جیره شاهد و جیره حاوی 2 درصد بهترین نتایج را نشان داد. لذا، شاید استفاده از آن در دام های پرواری مفید باشد.

این مطالعه به منظور بررسی اثر جلبک قهوه ای آسکوفیلوم نودوسم (تسکو) بر تولید و ترکیب شیر، هضم پذیری و تخمیر شکمبه ای و نرخ تنفسی گاوهای شیرده هلشتاین در شرایط آب و هوایی گرم خوزستان انجام شد. در این آزمایش از 6 رأس گاو شیرده هلشتاین با میانگین روزهای شیردهی 5±15روز در دو دوره ی آزمایشی 30 روزه در قالب طرح چرخشی با 2 تیمار (شاهد و 2 درصد تسکو) و 3 تکرار استفاده شد. پس از دوره ی عادت پذیری، میزان خوراک مصرفی، هضم پذیری مواد مغذی، تولید و ترکیب شیر، نرخ تنفسی- شکمبه ای و فراسنجه های شکمبه ای اندازه گیری شد. نتایج آزمایش نشان داد، که هضم پذیری ماده ی خشک، NDF، ADF، پروتئین و تولید و ترکیب شیر بین تیمار شاهد و 2 درصد تسکو اختلاف معنی داری نداشتند. بر طبق نتایج قابلیت هضم ظاهری روده ای پروتئین، پروتئین غیرقابل تجزیه در شکمبه تیمار شاهد و تیمار حاوی تسکو تفاوت معنی داری نداشتند(p>0.05) نرخ تنفسی، نرخ شکمبه ای و دمای بدن بین تیمارها متفاوت نبود (p>0.05) مدت زمان خوردن، نشخوار، استراحت و کل فعالیت جویدن، تفاوت معنی داری در 2 تیمار وجود نداشت (p>0.05) تسکو اثر معنی داری بر pH شکمبه و نیتروژن آمونیاکی نداشت(p>0.05) نتایج آزمایش حاضر نشان داد در دامنه ی دمایی (میانگین دما 35.05 سانتی گراد) تحت مطالعه ظاهرا حیوانات به شرایط محیطی سازگاری یافته اند و دما و به دنبال آن تسکو تاثیری بر آن ها ندارد.

پسته یکی از مهم ترین محصولات باغبانی است که نقش مهمی را در صادرات و درآمد ارزی کشور ایفا می کند. در سالیان اخیر وجود برخی مشکلات تغذیه ای و مدیریتی باعث کاهش عملکرد این محصول شده است. پژوهش حاضر به منظور ارزیابی تأثیر محلول پاشی ترکیبات آمینواسیدی و عصاره جلبک دریایی بر عملکرد کمی و کیفی پسته انجام شد. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. تیمارها شامل ترکیبات آمینواسیدی (آمینوسورن) و عصاره جلبک دریایی (آسکوفیلوم نودوسوم) در سه سطح صفر، 1 و 2 میلی گرم در لیتربود. نتایج نشان داد که تمامی صفات مورد بررسی بجز درصد خندانی و عرض خوشه تحت تأثیر تیمار آمینوسورن در سطح احتمال 1% معنی دار شد. اثر تیمار عصاره جلبک دریایی روی صفات وزن خوشه، تعداد پسته در خوشه، طول خوشه، میزان کلروفیل کل و کاروتنوئید در سطح احتمال 1% معنی دار بود. با توجه به اثر متقابل ترکیبات آمینواسیدی و عصاره جلبک دریایی، بیشترین وزن خوشه (33/68 گرم)، تعداد پسته در خوشه (33/28)، طول خوشه (8/22 سانتی متر)، میزان کلروفیل و کاروتنوئید (به ترتیب 95/3 و 759/0 میلی گرم بر کیلوگرم وزن تر برگ) در تیمار 2 میلی گرم در لیتر آمینوسورن+ 2 میلی گرم در لیتر عصاره جلبک دریایی به دست آمد. بر اساس نتایج این تحقیق ترکیب کودهای حاوی اسید آمینه و جلبک دریایی می تواند نقش بسزایی در بهبود صفات کمی و کیفی گیاه پسته ایفا کند.

تحقیق حاضر به منظور بررسی اثر عصاره جلبک قهوه ای آسکوفیلوم (Ascophyllum nodosum) بر رشد درخت زینتی اقاقیا (.Robinia pseudoacasia L)، صورت گرفت. تکثیر کلونی درون شیشه ای (in vitro) و برون شیشه ای (ex vitro) به ترتیب با استفاده از محورهای جنینی و بذرها به عنوان ریزنمونه ها به دست آمد. عوامل تاثیرگذار بر روی تولید ریشه و شاخه اقاقیا با مقایسه تنظیم کننده های رشد گیاهی a- نفتالن استیک اسید (NAA) و 6- بنزیل آمینوپورین (BA) و محیط های کشت موراشیگ و اسکوگ (MS) و محیط کشت گیاهان چوبی (WPM) در شرایط درون شیشه ای، هم چنین بسترهای کشت (شن، پرلیت، کمپوست و کوکوپیت) با نسبت های مختلف و عصاره جلبک قهوه ای آسکوفیلوم در شرایط طبیعی بررسی شدند. هر دوی NAA و BA در غلظت های 0، 0.5، 1 و 1.5 میلی گرم بر لیتر استفاده شدند. غلظت های استفاده شده از عصاره آسکوفیلوم نیز 0، 1000، 2000 و 3000 بودند. ترکیب بهینه تنظیم کننده ها ی رشد گیاهی برای القای بیشینه ارتفاع گیاه، تعداد سرشاخه، تعداد گره، تعداد ریشه، طول ریشه، تعداد برگ، وزن خشک و وزن تر در شرایط درون شیشه ای 1 میلی گرم بر لیتر NAA و 1 میلی گرم بر لیتر BA در محیط MS بود. غلظت 1000 میلی گرم بر لیتر عصاره آسکوفیلوم باعث القای بیشینه ارتفاع گیاه، تعداد گره، طول طویل ترین ریشه، تعداد برگ، وزن خشک و وزن تر شد. مناسب ترین بقای گیاهچه ها در شرایط طبیعی در هنگام کشت در بستر کشت حاوی شن، پرلیت و کمپوست به نسبت 1:1:1 مشاهده شد. حدود 75 درصد از گیاهچه های تکثیر شده و 90 درصد گیاهچه های ریزازدیادی شده به طور موفقیت آمیزی سازگار شدند. گیاهچه های باززایی شده از نظر مورفولوژیکی با گیاهان مادر یکسان بودند. پژوهش حاضر، تکثیر زیاد شاخه، نرخ بالای ریشه زایی ساقه و ارتقای برخی ویژگی های مورفولوژیکی و فیزیولوژیکی اقاقیا را در صورت کاربرد تیمارهای بهینه نشان داد.

این پژوهش با هدف بررسی تأثیر عصاره جلبک دریایی آسکوفیلوم بر شاخص های مورفو-فیزیولوژیک گیاه نخود (رقم عادل) تحت تنش کمبود آب به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار در دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء بهبهان در سال 1395 انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل چهار سطح محلول پاشی عصاره جلبک دریایی (صفر، 5/1، 5/2 و 5/3 درصد حجمی) و سه سطح تنش کم آبی شامل بدون تنش، تنش ملایم و تنش شدید (به ترتیب آبیاری در سطح 75، 50 و 25 درصد ظرفیت زراعی) بود. نتایج نشان داد که در شرایط بدون تنش سطوح 5/2 و 5/3درصد حجمی عصاره به صورت معنی داری شاخه جانبی، تعداد غلاف در بوته، وزن خشک اندام هوایی، طول ریشه، محتوای آب نسبی، محتوای کلروفیل a، b و کلروفیل کل را در مقایسه با شاهد افزایش داد. در شرایط تنش ملایم، کاربرد سطح 5/2 درصد عصاره جلبکی موجب افزایش معنی دار تعداد شاخه جانبی (33%+)، تعداد غلاف (22%+)، وزن خشک اندام هوایی (19%+)، طول ریشه (12%+)، محتوای آب نسبی (7%+)، محتوای کلروفیل a (12%+)، b (5/10%+) و کلروفیل کل (11%+) در مقایسه با شاهد شد. در شرایط تنش شدید، محلول پاشی 5/2 درصد حجمی توانست تعداد شاخه جانبی (30%+)، تعداد غلاف در بوته (27%+)، محتوای آب نسبی (6%+) و محتوای کلروفیل b (10%+) را در مقایسه با سطح شاهد بهبود دهد. با توجه به نتایج این مطالعه، استفاده از عصاره جلبک آسکوفیلوم نودوسوم در تمامی سطوح مورد بررسی در شرایط بدون تنش برای گیاه نخود پیشنهاد می-گردد، اما در شرایط تنش ملایم و شدید سطح 5/2 درصد حجمی برای بهبود خصوصیات مورفو-فیزیولوژیک توصیه می گردد.